counter 11,739
- LoogChin_Moo-World_____________010106::0010 ...


diary of ( loogchin_moo )
Diary





ค่ายศิริราช

วันนี้ไปเข้าค่ายเส้นทางสู่หมอศิริราชครั้งที่ 9 มา หุหุ ก็สนุกดีอ่า
ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ แต่ไม่ค่อยได้ทำความรู้จักสนิทสนมไรมากมายอ่า
เพราะว่าไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่ - -" งื้อ
ที่ไปน้ะ จะบอกว่า มี แต่คนน่าตาดีๆ พรึ่บๆๆ !!
เห็นแล้วรู้สึกหดหู่ 555+ ไม่ใช่ละ -*- มีเด็กเตรียมอ่า ไปเยอะมั่ก
แต่ละคนที่ไปนี่เก่งๆทั้งนั้น ทุก รร เลยอ่า แบบว่าเวลาเค้าถามไร
ตอบกันได้เกือบหมด มีมู๋เนี่ยแหละ นั่งอึ้งอยู่ 555+
แต่ก็โอเคนะ สนุกดีอ่า มีกิจกรรมให้ทำเยอะดี อุๆ
ผู้หญิงก็มีแต่คนน่ารักๆๆๆ ทั้งนั้นเลยอ่า แบบดูคุณหนูมั่ก > < "
ส่วนเด็ก นร ชาย ไม่ค่อยอ่ะ - -"
แต่ว่าพวกพี่นักศึกษานี่สิ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก เลือดกำเดากระฉูดด 55+
หล่อลากใจเรยอ่ะ > < "  (แต่ยังไงก็รักชิ้นคนเดียวน่า อย่างอลๆ)
ก็แค่มองว่าหล่อดี แหม อย่าโกรธนะจ๊ะ งิงิ
พวกพี่ๆแบบเฮฮามากอ่า ดูไม่ค่อยจะเป็นนักศึกษาแพทย์เท่าไหร่ ก๊ากๆ
พวกพี่ๆก็ดูแลน้องๆดีมาก หุหุ อาหารอร่อย  แต่กินนิดเดียวอ่า
มันไม่ค่อยหิวเท่าไหร่อ่านะ แต่อาหารหร่อยจริงๆ หุหุ
ตอนแรกไปและแอบเซง เพราะอยู่คนละกลุ่มกับยุ้ยอ่า
นึกว่าจะไม่มีเพื่อนแระ แล้วตอนที่เค้าให้อยู่ในหอประชุมตอนแรกอ่า
ก็นั่งอยู่แบบ ฟังไปเรื่อยๆ ง่วงๆ - -"
สักพักพี่เค้าให้นั่งหันหน้าเข้าหาคู่ของตัวเอง ก็เลยหันไปทางขวา
เพราะมี ญ คนนึงชื่อ กิ๊บ อยู่มหิดลอ่า น่ารักๆดี
แต่หันไป อ้าว กิ๊บต้องคุ่กับอีกคนนึงเพราะว่า อีกคนนึงเค้าอยู่รืมพอดีอ่า
มู่ก็เลยหันมาทางซ้าย มี ช คนนึงนั่งอยู่    - -" แต่ว่าเว้นที่ว่างจากมู๋ไปที่นึงนะ
อื้อ พอหันไป เค้าก็หันมาพอดี ก็เลยลุกมานั่งที่ติดกับมู๋
เพราะว่าไม่มีคู่เหมือนกัน 555+ มู๋มันคนไร้คู่ ~
พอลุกมา อ้าว ... อยู่สวนกุหลาบเหมือนกันนี่ แต่อยู่สวนใหญ่อ่า
ก็เลยรู้สึกอุ่นใจดี มีเพื่อนสวนด้วยกัน ^^
แปลกแหะ พอรู้ว่าอยู่สวนกุหลาบเหมือนกัน ก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาหน่อย
หุหุ อย่างน้อยมู๋ก็มีเพื่อนแระ ค่ายนี้ - -" 555+
เค้าสุภาพดีอ่า -0- และมีเกมส์ให้เล่นคู่กับคู่ของตัวเอง ก็ฮาดี
เค้าก็ดูเป็นกันเองดีอ่า แต่ว่าเค้าแอบมือสั่น 555+ ขำดี แต่ไม่กล้าขำ ==
และพอทำกิจกรรมในหอประชุมเสร็จ ก็ให้กินของว่าง หร่อยๆ > O<
พอเสร็จแล้วก็ให้ไปดูอาจารย์ใหญ่ แล้วก็ดูพวกอวัยวะต่างๆที่ดองไว้
เด็กที่ดองไว้ แล้วก็อวัยวะที่ผิดปกติ แล้วก็ได้ดูเฝือกที่ในหลวงใส่
ตอนที่ขาหักด้วย เป็นเฝือกขาขวา ท่าทางจะนานแล้วแหละ
เสร็จแล้วก็มาเล่นเกมส์ อื่นๆ อีก เกมส์ไม่น่าเบื่อด้วยอ่า หุหุ
กิจกรรมก็หนุกมาก > < " อาหารอร่อย สรุป สนุก ! อิอิ
พอตอนเย็น ก็มีพี่นักศึกษาออกมาบอกว่า ในหลวงทรงอาการดีขึ้นแล้ว แล้วก็จะได้ออกจากโรงพยาบาลเร็วๆนี้
ไม่รู้ว่าข่าวลือเปล่าอ่ะ - -" แต่ก็ดีใจมากๆเลย > < " ขอให้ทรงพระเจริญ มีพระพลานามัยที่แข็งแรงค่ะ > <
แล้วตอนกลับวันนี้ ก็ได้เจอพระเทพฯด้วย ตอนพระเทพเสด็จกลับอ่า
แล้วก็กลับบ้าน - -" นั่งเรือกลับไปที่ท่าน้ำนนท์เสร็จก็นั่งแท็กซี่ต่อกลับบ้าน
และก็มาถึง อาบน้ำ กินข้าว เล่นคอมอัพได จบ .. เย่ !
มีความสุขมั่กมายวันนี้ อิอิ ^^
ตอนนี้ทุกอย่างดูลงตัวทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเดียว เรื่องเพื่อน ...- -"



ไหนๆก็ขอระบายหน่อยละกัน ยังไงนี่มันก็บ้านของเรานี่เนอะ ชิ้น
คงไม่มีใครเข้ามาอ่านหรอก - -" เพราะไม่ค่อยได้ไปแจกให้ใครเม้น
จะมีก็แต่ คนที่กำลังจะเขียนถึง -*- แต่เค้าคนนั้นก็คงไม่เข้ามาอ่านหรอก
เพราะเค้าคงเกลียดมู๋ไปแล้วแหละ เนอะชิ้น T^T
ตอนนี้ก็ไม่ได้คุยกันมาหลายวันและ ฮ่าๆ ๆ 
มู๋ก็ไม่เข้าใจว่ามู๋ผิดหรอ เพราะวันที่ไม่คุยกัน เค้าเป็นคนเริ่มที่จะไม่คุยกับมู๋เอง
ตอนคาบเคมี .. จำได้ -*-
อื้ม มู๋ก็เลย งง อ้าว กูทำไรผิด อยู่ๆก็ไม่พูดกับกูซะงั้น
แต่ก็เลยคิดว่า เออ เอาไว้เด๋วเค้าอารมณ์ดีก็มาคุยเองแหละ
เพราะว่าเค้าเป็นแบบนี้บ่อย - -"
พอเสร็จ มู๋ก็เลยไม่คุยบ้าง -0- เค้าก็คุยกับคนอื่น
ส่งเมสเสจคุยกับเม่น (อันนี้สันนิษฐานเอา 555+)
เห็นม้ะ แล้วชอบมาหาว่ามู๋ทิ้งเค้าไปอยู่กับเม่น ทั้งๆที่เค้าไม่พูดกับมู๋แล้วไปคุยกับเม่น
มู๋ก็อยากรู้ว่า ถ้ามู๋ไม่คุยกับเค้าก่อนบ้าง เค้าจะทำยังไง
เค้าจะง้อมู๋มั้ย ? เพราะที่ผ่านมามู๋ก็ง้อตลอด เป็นคนไปคุยก่อนตลอด
มู๋ตีตัวออกห่างจากเม่น มาอยู่กับเค้า เวลาเค้าอยู่กับเม่นแล้วทิ้งมู๋
มู๋ก็ไม่อยากไปพูดว่า มึงทิ้งกูทำไม  ไม่อยากจะมีปัญหากับเค้า
ขนาดไปเรียนเดอะเบรน วันที่เค้าไม่ได้ไปเรียนเดอะเบรน
เม่นก็ไม่ได้ไป วันที่เม่นไม่ไปเรียนเดอะเบรน เค้าก็ไม่ไป
เห็นมั้ยล่ะ ว่าเค้ากับเม่นก็สนิทกัน มู๋ก็น้อยใจเป็นเหมือนกัน
ขนาดตอนเรียนเดอะเบรน วันที่ชิ้นไปเรียน รด เค้าไม่ได้ไปเรียน
แต่วันนั้นเม่นไปเรียน มู๋ยังไม่ได้ไปเรียนกับเม่นเลย
กลัวว่าเด๋วเค้าจะหาว่ามู๋ไปกับเม่น 2 คน อีก เด๋วก็มีปัญหาอีก
อีกอย่างเม่นมันก็เจอเมย์พอดี มู๋ก็เลยไปเรียนคนเดียวยังดีกว่าจะมีปัญหากับเค้า
มู๋ให้ความสำคัญกับเค้ามากกว่าเพื่อนคนอื่นๆ
ชิ้นก็รู้ เพราะมู๋ก็เล่าให้ชิ้นฟังตลอด
พอวันนั้น มู๋ก็เลยลองงอนเค้าดูบ้าง ลองไม่พูดกับเค้าดูบ้าง
พอเค้าเข้ามาคุยกับมู๋ ตอนที่จะกลับ มู๋ก็เลยลองไม่หันไปตอบ
คิดว่าเค้าจะง้อมู๋บ้าง แต่เค้ากลับ ตัดความเป็นเพื่อนมู๋ซะอย่างงั้น - -"
หาว่ามู๋ไม่ยอมคุยกับเค้า พอมู๋ไปอธิบายให้เค้าฟัง
เค้าก็หาว่ามู๋ไล่เค้า แล้วตอนนี้เค้าก็เลยไปอยู่กับเม่น
สรุปตอนนี้มู๋ก็คงไม่สนิทกับเหมือนแล้วแหละ
เพราะตอนนั้นมู๋เลือกที่จะห่างกับเม่น มาอยู่กับเค้าแทน
ตอนนี้เค้าก็ทิ้งมู๋ไปอยู่กับเม่น - -" เพราะฉะนั้น มู๋ก็เลยต้องอยู่คนเดียว
เป็นอย่างที่มู๋คิดไว้ตอนแรกจริงๆด้วย -0-"
แต่ตอนแรกมู๋ก็สัญญากับเค้าว่าจะไม่ทิ้งเค้า
ตอนนี้กลายมาเป็นว่าเค้ามาทิ้งมู๋ไปเองซะอย่างงั้น
แล้วทิ้งไปอยู่กับคนที่คนที่มู๋ตีตัวออกห่างมาเพื่ออยู่กับเค้าซะด้วยสิ -*-
กูละโง่จริงๆ 55+
ไม่หรอก คงเป็นเพราะมู๋นิสัยไม่ดีเองมั้ง ทั้งเค้าและก็เม่น ก็เลยเบื่อ ไม่อยากอยู่ด้วยT^T
เอาเหอะ ทนเอาหน่อย จบ ม.6 เอ๊ง > < "
ขนาดลูก ผอ ยังอยู่ได้เลย  - -" มู๋ก็ต้องอยู่ให้ได้สิ
มู๋จะสู้ต่อไปน้ะ ชิ้น สัญญา ^^ แต่ชิ้นอย่าทิ้งมู๋ไปอีกคนละกัน

ไปละ ดีก่า เท่านี้แหละ ที่อยากระบายออกมาตอนนี้
ส่วนต่อไปมู๋จะทำยังไงนั้น ก็ต้องแล้วแต่ชะตากรรม
เพราะตอนนี้ มู๋เริ่มปลง -*- กับการต้องอยู่คนเดียว

ปล.
-ขอบคุณอาจารย์ใหญ่วันนี้นะคะ ที่ให้ความรู้ พรุ่งนี้จะใส่บาตรให้ค่ะ
-กิจกรรมที่ค่ายวันนี้สนุกมาก ^^
-ขอบคุณพี่ๆที่เสียสละเวลามาเพื่อค่ายนี้
-ยังไงมู๋ก็คงเกลียดเค้าไม่ลงหรอกชิ้น ทำได้แค่เสียใจ แล้วก็ผิดหวังแค่นั้น...
-อย่างที่เค้าบอกไว้ เพื่อนแท้หายากจริงๆ ขนาดทุ่มเทให้ขนาดนี้ เค้ายังไม่จริงใจกับเรา
-อย่างที่เค้าบอกไว้ เพื่อนแท้มีแค่คนเดียวก็พอ มู๋เสือกโลบเอง - -
-ขอบคุณชิ้นที่อยู่กับมู๋ตลอดไป
-อย่าทิง้มู่ไปละ
-ขอโทษนะชิ้น ที่มู๋ทำให้ชิ้นเครียดไปด้วยอ่า
-ยังไงมู๋ก็จะสู้ต่อไปน่า ^_^
-ไปละ บะบุยยยย มู๋รักชิ้นน่ะ ^^
-~!!LoogChin_Moo!!~



-------> > > E-D!t

ตอนนี้มีทุกอย่างเป็นไปได้อย่างสวยงาม ชีวิตนู๋ราบรื่น ฮิฮิ้ววว
อย่างแรก ... ดีกับอีพะยูน อู๊ด อู๊ด แล้วนะ ^^
มู๋ไม่เครียดแล้วนะชิ้น ฮิฮิ ชิ้นก็หายเครียดไปด้วย ดีใจจัง หุหุ
มีความสุข ...
ส่วนเรื่องของชิ้น ตอนนี้ก็ลงตัวดีอ่า แต่ดูเหมือนชีวิตเรา 2 คน จะเรียบง่ายเกินไปป่าว - -
แบบไม่ค่อยมีไรตื่นเต้น เรามาทะเลาะกันหน่อยมั้ย ??  ชีวิตจะได้มีรสชาติ 55+
ไม่ดีกว่า  = = การที่เราทะเลาะกับคนที่เรารัก แล้วก็เปรียบกับเป็นเราอีกคนนึงนี่มันไม่ใช่เรื่องดีเลยนะเนี่ย เง้อ
ยังไงก็รักกันไว้ๆ ^^" (อีพลอย มึงก็ด้วย รักกันไว้ๆ อย่าทะเลาะกัน 55+)
อีกเรื่องนึงที่มีความสุข (โคดๆ) ก็คือ เรื่องค่ายเส้นทางสู่หมอศิริราชครั้งที่ 9 ..< เต็มยศ>
มีความสุขมาก ค่ายสนุกสุดๆ จะจำไม่ลืมเลยอ่ะ !
อย่างแรกที่มีความสุขคือ อาหารอร่อยยย มาก มีให้กินเยอะด้วย ความจริงอยากเก็บกลับบ้านนะ
แต่อายเค้า 55+ หยิบมากินอันเดียวพอ
แล้วก็กิจกรรมหนุกหนาน  +  ให้สาระ (นิสๆ) ด้วย ไม่น่าเบื่อเลย สักวินาทีเดียว > < "
ของวันที่  2 อ่า ตอนแรกให้ทำแลปกริ๊งก่อน แล้วก็ไปกินอาหารว่าง
เสร็จแล้วก็ไปที่ตึกผู้ป่วย ชิชะ หลอกกันได้ T^T โถ่ ไอ้เราก็นึกว่าเป็นผู้ป่วยจริงๆ - -
สงสารแทบแย่ จะถามไรก็ไม่กล้าถามเท่าไหร่ เหนทำหน้าจะร้องไห้ TOT
ยิ่งตอนที่บอกว่า "ผมก็ไม่รู้ว่าสาเหตุมาจากผมรึป่าว ที่ทำให้ลูกต้องแท้ง"
แต่ก็แอบดีใจที่พี่เค้าชมว่ามู๋ถามคำถามได้ดีด้วยแหละ ^^
แล้วสุดท้ายก็มาเฉลยว่าจริงๆไม่ใช่คนไข้ แต่เป็นพี่ๆนักศึกษาแพทย์ที่เตรียมไว้หลอกน้อง - -
ก็ว่าอยู่ ว่าทำไมถึงเอาข้อมูลคนไข้มาเปิดเผยแบบนี้ แล้วแถมตอนที่มู๋ถามคำถามได้ดี
คนไข้ต้องยิ้มแล้วก็พยักหน้าด้วย - -" สุดท้ายก็อ๋อ .. 55
แต่พี่กลุ่มก็ถามมู่น้ะ ว่า รู้ตั้งแต่แรกแล้วหรอ เห็นทำหน้ายิ้มๆ = = มู่ยิ้มตรงไหนฟะ ออกจะเศร้ากับเรื่องของคนไข้อยู่
เสร็จแล้วก็ไปกินข้าวกลางวันกัน กลางวันนี้มู๋ไม่ได้กินข้าวอ่า ปวดท้องเมนมา
พวกพี่ก็ดีกันมากเลยอ่า หายามาให้กินด้วย แล้วก็ช่วยกันวินิจฉัยว่าจะให้กินยาไหนดี ตั้งเกือบ 5 คน  - -
ตอนแรกบอกพี่เคนคนเดียว พี่เค้าจบจากสวนนนท์เหมือนกัน งิงิ แล้วพี่แกไปขอยาอีท่าไหนไม่รู้
ยกโขยงกันมาเยอะแยะ ทำอย่างกะมู๋เป็นลม -*- แต่ก็ดี รู้สึกดีอ่า มีคนมาเป็นห่วง ^^
แล้วก็เพื่อนอีกคนนึงก็ขอบคุณนะ ที่แบ่งข้าวให้กินหน่อยนึงอ่า ก่อนกินยา แต่ขอโทษอ่า
ที่จำชื่อไม่ได้ T^T แต่จำได้ว่าอยู่เซนโยฯอ่า 55+ แล้วก็พี่แชมป์ด้วย ขอบคุณมากๆที่จะเลี้ยงไอติม
แต่มู๋ไม่ได้กิน T^T เพราะเพื่อนคนเดิมแหละ ไม่ให้กินบอกว่าเด๋วปวดท้อง ขอบคุณค้าบที่เป็นห่วง งิงิ
ขอบคุณพี่วินด้วย ที่ชวนมู๋คุยตลอดเลย เค้ามาสารภาพที่หลังว่า เห็นมู๋เงียบๆนึกว่าเบื่อ แหะๆ จริงไม่เบื่อเลยคับ
แต่ว่าไม่ค่อยรู้จักใครก็จะเงียบๆงี้แหละ แหะๆ ^^" แล้วก็ขอบคุณพี่วินด้วย ที่เป็นห่วงเรื่องไม่กินข้าวอ่า
พี่เค้าก็บอกว่า ถ้าหิวเมื่อไหร่ก็บอกนะ เดี๋ยวจะพามากิน ^^ รู้สึกดีอ่า มีคนเป็นห่วง + เทคแคร์ดีขนาดนี้
(แถมหล่อด้วย 555+)
แล้วก็ขอบคุณพี่ซันด้วย ที่ดูแลมู๋อ่า ถึงจะไม่ค่อยได้คุยก็เหอะ ก็พี่อ่า เงียบๆไงไม่รู้ - -"
แต่ก็ดีใจอ่า ที่ได้เจอพี่ พี่ใจดีมากๆเลย หุหุ (หล่อด้วย 55+)
สรุป พี่กลุ่มของมู๋หล่อทุกคน กร๊ากกก > O< ~  ตอนนี้แอดเมลไปแล้วๆๆๆ 555+
แล้วก็ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนเลยนะ ที่คุยกับมู๋อ่า ถึงมู๋จะเงียบก็เหอะ - -"
อ่อ ใช่ลืม เล่าต่อๆ เพลินไปไกลและ 55+
พอหลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จ ก็มีกิจกรรมนันทนาการเล็กๆน้อยๆ โดยการเล่นหาจับกลุ่ม
ร้องเพลง ด้วย อะไร เรา ... คนฮาเฮ หล๊า ลา ล้า ลา หล่า ไรเนี่ยแหละ ลืม 55
สนุกมากเกมส์นี้ งิงิ เพราะได้เจอเพื่อนๆใหม่ๆเยอะ อ่อ ที่สำคัญ ได้จับมือกับพี่แชมป์ 555555+
แล้วก็พี่ๆ นักศึกษาแพทย์คนอื่นๆที่น่ารักๆสวยๆ ทั้งนั้นเลย หุหุ
พอจบเกมส์ก็ให้ไปดูเกี่ยวกับการช่วยผู้ป่วยหมดสติ
มีให้ผายปอด ปั้มหัวใจ ก่อนปั้มหัวใจเค้าก็ต้องให้ตะโกนเรียกให้คนมาช่วยก่อน
แต่ถ้าไม่มี ก็ให้ตรวจดู Air way แล้วก็ breath แล้วก็อีกอันคือสภาพผู้ป่วย เรียงกันคือ ABC

หลังกการก็ปั้มหัวใจ 30 ที แล้วก็ผายปอด 2 ที แล้วก็ปั้มอีก 30 ที ผายปอด 2 ที
ต่อกันไปเรือ่ยๆ จนกว่าจะฟื้น ห้ามหยุด เพราะทำแล้วต้องทำต่อเนื่อง
แล้วเค้าก็ให้ตะโกนเรียกคนมาช่วยดังๆ หลังๆ เริ่มมีให้กริ๊ด
พอถึงตามู๋ พี่เค้าก็ให้กริ๊ด มู๋ก็เริ่มลังเลๆ ว่าจะเอาไงดี เพราะไม่รู้ต้องกริ๊ดดังขนาดไหน ถึงจะพอดี
ไม่อยากกริ๊ดหลายรอบอ่ะ ก็เลยกริ๊ดสุดพลัง ปรากฏว่า พวกพี่ๆและเพื่อน ๆ จากที่นั่งล้อมวงหุ่นกันอยู่
เอามืออุดหูแล้วถอยหลังชิดกำแพงห้องเรย = = บวกกับพี่ที่เอาไมค์จ่ออยู่หน้าห้อง
อายโคด T^T แล้วก็ปั้มหัวใจ เสร็จก็ผายลม มู๋เป่าทีเดียว ขึ้นเลย 555+
พี่เค้าบอก สงสัยน้องปอดใหญ่นะเนี่ย = = เวรกรรม เง้อ อายไปเลยสิ ตอนนั้น 555+
พอเสร็จแล้ว พี่เค้าก็พาไปกินอาหารว่าง อาหารว่างอันนี้ไม่ได้กินอ่า มันแปลกๆไงไม่รู้
ก็เลยกินแต่นมเปรี้ยว แล้วก็มานั่งกับติน ^^ พอเสร็จแล้วก็เข้าไปในห้องเหมือนเดิม
มีปิดไฟให้เต้นด้วย หนุกโคตร แต่มู๋ไม่ได้เต้นหรอกนะ เพราะว่า เปนเมนอยู่อ่า
ไม่ค่อยสะดวก แหะๆ พอเสร็จก็มีพิธีปิด โห พิธีปิดนี่ซึ้งโคตรๆ จะจำไปจนตายเลยอ่า
แบบ พี่เค้าก็มีแจกของก่อน แล้วต่อมา พี่ก็เป็นการแสดงสุดท้ายที่มอบให้น้อง
คือ ร้องเพลง ซึ้งๆให้ฟังตั้งสองสามเพลงอ่า แล้วก็มีเพลงสุดท้ายคือ เพลง ที่แห่งนี้ หุหุ
แล้วพี่เค้าก็ให้หลับตา พี่ก็พูดบรรยายถึงเทียนเล่มนึง เปรียบเสมือนน้องๆ ที่รอวันจุดไฟ
ให้สว่าง เพื่อที่จะนำทางให้กับคนไข้ ในยามเจ็บป่วย
คอยให้ความอบอุ่นในยามที่หนาวเหน็บ และก็อะไรอีกหลายๆอย่างอ่า ซึ้งมากๆๆๆ
พอพี่ให้ลืมตาขึ้น ก็คือ ไฟในห้องประชุมปิดหมด แล้วพี่ๆที่ค่ายทุกคน มายืนล้อมน้องๆไว้ทั้งหอประชุม
ในมือถือเทียนที่จุดแล้ว คนละเล่ม แล้วก็ร้องเพลงให้น้องๆ มู๋มีความสุขมากอ่า ตื้นตันบอกไม่ถูก
พอเสร็จแล้ว พี่กลุ่มเค้าก็ผูกข้อมือให้กับน้องๆในกลุ่ม โดยการให้น้องคนนั้นถือเทียนไว้ แล้วพี่ก็จะผูกข้อมือให้
พอผูกข้อมือเสร็จ ก็หยิบเทียนมา ส่งให้น้องคนที่จะผูกให้คนต่อไป ^^
จำได้เลย พี่แชมป์ผูกให้คนแรก ต่อมาพี่ซันผูกให้ คนสุดท้ายพี่วินผูกให้
ชอบมากเลยตอนที่พี่วินผูกให้ มู๋ให้นิ้งถ่ายรูปไว้ให้ด้วยอ่า อิอิ
พี่วินก็แบบพูดดีมากเลยอ่า ชอบๆ พูดนานด้วย ได้จ้องหน้าพี่เค้านานๆ ท่ามกลางแสนเทียนเล่มเล็กๆ
คนอะไร๊ หล๊อหล่อ > O< (ช่วยซึ้งกับบรรยากาศหน่อยได้มั้ยมู๋-*-)
พอเสร็จแล้ว พี่วินมีเชือกอยู่ในมือ 1 เส้น ก็เลยบอกว่า "น้องผูกข้อมือให้พี่หน่อย"
มู๋ก็เลยรีบคว้ามาก่อนเลย อิอิ มาผูกข้อมือให้พี่วิน ก็อวยพร เล็กๆน้อยๆ แต่แอบยาวนิดหน่อย
เพราะจะได้คุยกับพี่เค้า + จ้องหน้าพี่เค้า ได้นานๆ ^^ ล้อเล่นน่ะ แหม
ก็อยากจะขอบคุณพี่เค้าจริงๆอ่ะ ^^
พอเสร็จพิธีนี้พี่เค้าก็แจกของที่ระลึกให้คนละอัน เป็นแม่เหล็กเอาไว้ติดโน๊ตน่ารัก ๆ อิอิ
แล้วก็แจกแบบสอบถาม ปล่อยกลับบ้าน มีความสุขมากๆเลยอ่า > < "
มู๋ก็เลยซื้อตุ๊กตาของหมาที่เป็นรูปใส่เสื้อสีขาว ห้อยหูฟัง (เอ่อ ลืมอ่ะ เค้าเรียกว่าไร )
แบบว่ามีความสุขสุดๆอ่า ตอนก่อนกลับก็ให้เพื่อนๆเซ็นสมุดไว้ก่อน อิอิ
มีความสุขโคตรรรร ดีใจมากๆ ที่ได้มาค่ายนี้ ขนาดอยู่แค่ 2 วันยังติดใจมากขนาดนี้เลยอ่า
อิอิ

เดี๋ยวไว้ถ้าได้รูปจากนิ้งแล้วจะมาลงให้ดูน้ะ หุหุ
ไปละ ดีกว่า เด๋วชิ้นรอ

ปล > > > >
- ขอบคุณทุกคนที่ให้เราได้มาเจอกันในค่ายนี้
- ขอบคุณพี่ๆมากเลยที่จัดค่ายนี้ขึ้นมา
- ขอบคุณชิ้นที่ชวนมู๋มาสมัคร ทำให้มู๋ได้มาเจออะไรดีๆแบบนี้ ^^
- ขอบคุณพี่วิน ที่ดูแลมู๋ดีมากๆๆ อย่างกับน้องแท้ๆของพี่แน่ะ
- พี่วินอย่าลืมน้ะ ถ้ามู๋มาเจอพี่ที่นี่อีกที ในฐานะรุ่นน้อง พี่จะพาไปเลี้ยงจริงๆอะ ฮ่าๆ ห้ามลืมน้ะ
- ขอบคุณพี่เคนที่ทำให้พี่ๆเกือบทั้งค่ายรู้ว่ามู๋เป็นเมน - -"
- ขอบคุณพี่แชมป์ที่มาคุยกับมู๋ ชวนมู๋คุย อิอิ แล้วก็ที่ทำให้มู๋ได้จับมือกับคนหล่อๆอย่างพี่ กร๊ากกก
- ขอบคุณที่ซันที่ดูแลมู๋แล้วก็พามู๋กับไปที่กินข้าว เพราะมู๋เกือบหลงแน่ะ ตอนที่เดินจากตึกผู้ป่วย ไปกินข้าวอ่า
- ขอบคุณที่แชมป์ที่เลี้ยงไอติมด้วยน้ะ งิงิ ถึงจะอดก็เหอะ T^T
- ขอบคุณเด็กเซนโยฯคนนั้นด้วย(เราจำชื่อเทอไม่ได้จิงๆ - -) ที่เป้นห่วงมู๋ แบ่งข้าวให้กิน ถึงจะอดกินติมก้เหอะ T^T
- ขอบคุณยูนะ ที่เดินคุยกับเราด้วยอ่า ทำให้เรามีเพื่อน อิอิ
- ขอบคุณตินนะ ที่ทำให้เราได้เจอ รร สวนเหมือนกัน ^^ รู้สึกดีอ่า อย่างน้อยก็พี่น้องกันแหละน่า
- ขอบคุณตินอีกที ที่ชวนเราคุย มาเป็นเพื่อนกับเรา แล้วก็ถามเราว่าเป็นไรด้วย - -" ถึงแม้จะอายก็เหอะ ที่ต้องบอก ช ที่รู้จักกันวันนึง ว่าเป็นเมน 55
- เราจำตินได้นะ ว่า ตอนที่จับมือ ตินมือสั่นมาก 555+ แอบฮา
- ขอบคุณตินอีกที ที่ทำให้เรารู้ว่าเราสำคัญกับแฟนเรา เพราะตอนนี้แฟนเราอ่านมาถึงตรงนี้ แฟนเรากำลังหึงเราอย่างแรง 55+ (รู้นะเว่ย ไอ้ชิ้น )
- ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนเลยน้ะ ^_^
- ขอบคุณค่ายนี้ที่ทำให้มู๋เจอแต่สิ่งดีๆ
- ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่เสียสละเวลาของพี่มาเพื่อค่ายนี้
- ขอบคุณพี่ๆที่ทำให้มู๋รู้ว่าที่นี่ยังมีคนคอยให้คำปรึกษาอยู่
- ขอบคุณทุกคนที่ทำให้เราได้มาเจอกัน ...












ลงเพลงนี้เลยละกัน อิอิ ขอบคุณพี่ๆนะคะ สำหรับความอบอุ่น ^^
ชิ้นจ๋า ยังไงมู๋ก็ไม่ลืมชิ้นหรอกนะ ^O^
อิพลอย กูก็ไม่ลืมมึงน้ะ -0-

รักชิ้นคั๊บ บะบุยยยย

"ที่รักจ๋า"

อ่าหุ ๆๆ หลังจากอ่านไดหน้าที่แร้วไปนะเคิ๊บบ
ก็ .. รู้สึกผิดมากมาย  แง้ ๆ ลองมาคิดดูอีกทีอ่า
เวลามู๋ทัมไรไม่ดีๆ เลยอ่า แระก็เวลาเศร้าใจอะไรมากๆ ชิ้นก็อยู่กับมู๋ตลอด
แม้ว่าตัวเองจะโดนว่า > < " ขอบคุณงับๆๆๆ หุหุ
และก็เวลามู๋คิดว่าชิ้นไม่แคร์ ไม่สนใจ ไม่รัก ชอบทิ้งอะไรงี้
มู๋ก็ขอโทษอ่า T^T มันก็มีน้อยใจบ้างสิ แต่ว่าลองมาคิดดูอีกที
อื้มมม ... ถ้าเป็นคนอื่นคงยิ่งกว่านี้ ! ชิ้นน่ะล่ะ ดีแล้ว ^_^
ไม่มีใครทำให้มู๋ได้เท่าชิ้นหรอก หุหุ (ยกเว้นแม่น้ะ ในบางเรื่อง)
ก็ขอบคุณนายลูกชิ้นมาก ๆ > O< ที่ยังทนกับมู๋ได้ ฮ่าๆ รักใช่ไหมล๊า อุอุ รู้น้ะ
เอิ๊ก ๆ (ไม่ได้สำนึกผิดเลยใช่มั้ย - -?) ยังไงมู๋ก็รักชิ้นน้ะยะ > O<
รักคนเดียวโด้ยยย แปลกเนอะ ต่างฝ่ายต่างก็รู้ว่ารักกันมากๆ แต่ ... เพราะนิสัยแย่ๆของอีกฝ่าย
ทำให้เรื่องราวมันวุ่นวายแบบนี้ ฮ่า ๆ~ ยังไงมู๋ก็จะทำตัวให้ดีขึ้นแล้ว > <
มู๋ว่ามู๋เอาแต่ใจมากไปแล้วแหละ แล้วไม่เคยให้ไรชิ้นเลย ขอโทษนะ
ต่อไปนี้ น้องมู๋สุดสวยคนนี้ จะดูแลเธอเอง ! 55555+
ก็ลืมตัวไป ชิ้นน่ะแหละ ตามใจมู๋จนเสียนิสัย -0- แต่ก็ห้ามตามใจน้อยลง ฮ่าๆๆๆๆ
เพราะว่ามู๋น่ารัก กร๊ากกกกกกกกกก ล้อเล่นน่ะ ^_^ คิดเอาไว้ซะว่ายังไงมู๋ก็รักชิ้น
รักมากๆด้วย ที่ผ่านมามันก็ช้ำมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่เรา 2 คน
จะกลับมามีความสุขกันซักกะที ^O^ หุหุ ถ้าใครทำลายความสุขของเรา 2 คนน่ะ หึ่มๆ !>
แต่ว่าต่อจากนี้ ชิ้นจะต้องเข้าใจบ้างนะ เวลามู๋เป็นห่วงไร
บ่นไร ก็อย่ามา งุงิๆ เวลาไปไหน ก็ให้โทรมาบอกก่อน พอไปถึงอ่ะ ชิชะ !
ตกลงว่าชิ้นจะไม่เปลี่ยนตัวเองไปแบบที่เขียนไดหน้าที่แล้วนะ
ไม่งั้นมู๋คงลงไปชักดิ้นชักงอ แง่กๆ กับพื้นแน่ๆ !  อุๆ
ยังไงก็ให้รู้เอาไว้ซะว่า ชิ้นไม่มีทางเปลี่ยนตัวเองเป็นแบบนั้นได้หรอก
เพราะว่ายังไง ชิ้นก็รักมู๋ ! 5555555++ ไม่รู้แหละ
รอเวลาหน่อยละกัน เวลาที่มู๋จะพิสูจน์ตัวเองให้ชิ้นได้รู้ว่า
ชิ้นไม่เสียความรักที่มอบให้มู๋มาอย่างเปล่าๆหรอก ^^
ไปแระดีก่า แง่ง รักลูกชิ้นน้ะ
ยังไงซะ มู๋สัญญาเลยว่า ต่อไปนี้ จะดูแลชิ้นให้ดีที่สุด ^^
จะพยายามเลิกเอาแต่ใจตัวเอง มู๋ก็รู้ว่าชิ้นเปลี่ยนแปลงตัวเองมากขนาดไหน
ที่พยายามตามใจมู๋ หุหุ ถ้าเป็นคนอื่น ก็คงเตลิดเปิดเปิงหายไปแล้วแหละ 555+
จำไว้เลยนะ ชิ้นไม่ใช่ทาสมู๋ โอเคร๊ ???????


ไปละดีก่า นังลูกชิ้นไปซื้อของที่พันทิพ ยังไม่โทรมาเลย หึ่มๆ ! 
ปล. อยากดูเรื่อง รักไม่จำกัดนิยาม > O< ไปดูกัลๆๆ (พรุ่งนี้เปิดเทอม T_T)



ขอบคุณ Music
เนื้อเพลง: รักก็เป็นอย่างนี้
อัลบั้ม: Believe
ศิลปิน : Bodyslam

เปลี่ยนไปแล้ว

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

วันเวลา

มาแล้วๆๆๆๆๆ  ไอลูกชิ้นดองด๊องมาแล้ว- -"

พักนี้ไดมันร้าแล้วหรอขอโทดนะค๊าบต่อไปนี้ไดนี้จะไม่ร้างอีกต่อไป จะออกมาเปนแบบเดิม
เพราะว่าตอนนี้ชิ้นได้กลับมาจากบ้านยายแว้ว  อะเค๊ๆๆๆ

เริ่มกันเยย  ปิ๊งๆงิ้วๆ
ตอนนี้เราเจออะไรร้ายแรงกันมามากนี่เน๊อะ  ทำตัวให้เป็นแบบเดิมไม่ได้  ชิ้นก้อไม่ทำแบบเดิมได้หมูคงเข้าใจนะขอเวลาปรับตัวมันซักหน่อย จากวันเก่าๆที่มันยังเดินด้วยกันชิดๆกัน จับมือกัน ตอนนี้มันทำไม่ได้แล้วรู้ว่ามันทำใจลำบากและก็ห้ามใจยากเช่นกัน  แต่ถึงยังไง  ก็หวังว่าความรักของเราจะเป็นเหมือนเดิม
จะไม่เปลี่ยนไปจากเดิมนะ  ขอโทดที่ละเลยสิ่งเล็กๆน้อยไป  มันคงจะไม่มีอีกต่อจากนี้ เราก็จะรักกัน-*-
ยังไงก็รักกัน เพราะมันไม่มีอะไรมาเปลี่ยน ความทรงจำอันดีๆได้ถึงแม้ในตอนนี้จะทำไม่ได้ก็ตาม

บางเวลาที่หมูหงุดหงิดจนชิ้นทนไม่ได้ อยากให้รู้ไว้ว่าไม่ได้รักน้อยลง
บางเวลาที่หมูตวาดใส่ชิ้นไม่ได้ตั้งใจจะว่า  ชิ้นแค่โมโห
แต่แค่นี้มันเรื่องเล็กน้อยที่ชิ้นลืมใส่ใจมันไปเอง ขอโทดนะแต่ไม่อยากทำให้ความทรงจำมันจางลงไป
ถึงแม้เรื่อมันจะเล็กน้อยก็ตาม คิดถึงความรู้สึกที่ดีตอนที่เรารักกัน มันรู้สึกดีกว่าใช่มั๊ยละ
แต่ถ้ามันเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นยังจะมานึกความทรงจำอันดีๆอยู่รึเปล่า 

ไม่ใช่ไม่รักแค่อยากให้เธอใส่ใจกับมันหน่อยคำๆนี้รู้ว่ามันมีค่ามาก
ไม่ใช่ไม่สนใจ เธอหัดนึกถึงความรู้สึกของคนอื่นก่อนที่จะทำอะไรลงไป
ไม่ใช่ไม่ห่วง  ไม่ห่วงเราจะโทรไปหาทำไมรึว่าโทรไปกวนมันคงไม่ใช่หรอก
ไม่ใช่ไม่หวง  ถ้าเราไม่ห่วง เราจะห้ามจะว่าเธอทำไมให้ไม่ให้คุยกับคนอื่น
ไม่ใช่เย็นชา  อยากให้เธอรู้ว่ามีคนอยู่เคียงข้างมีไรก็ขอให้บอกอย่าปิด
ไม่ว่าวันไหนๆ  เราก็ยังจะรักเธอเหมือนเดิม รักเธอตลอดไป

แม้ว่าวันนี้เราจะไม่เหมือนเดิมรึว่ายังไงก็แล้วแต่ แต่ชิ้นเชื่อว่าซักวันความรู้สึกเดิมๆแบบนี้
คงจะกลับมาอย่างแน่นอน ชิ้นได้แต่เชื่อแต่ไม่ขออยู่เฉยๆจะทำให้มันดีที่สุด กลับจากบ้านยาย
ทำให้รู้อะไรหลายๆอย่างว่า เวลาอยู่คนเดียวมันเป็นยังไง ถ้าไม่มีคนคุยมันจะเหงาขนาดไหน
ขอโทดที่ทำให้หมูรู้สึกแบบนี้บ่อยๆ แต่ชิ้นจะไม่ให้เป็นแบบนี้อีก  มีไรก็บอกนะสัญญาแล้ว
ชิ้นเชื่อนะว่าเราต้องผ่านเหตุการร้ายๆดวงไม่ดีตรงนี้ไปได้อะ มันไม่ใครหรอกที่โชคร้ายตลอด
เราก็คงเป็นแบบเดิมซักวันแหละ เวลาที่อยู่ด้วยกันมันเป็นเวลาที่มีค่า เราจะทำให้มันเต็มไปด้วย
ความสุขและเสียงหัวเราะของเรา2คน

วันนี้ชิ้นไปดีก่าท่าจะกลับมาบ้าๆบอแปลกๆซินะมันก็เปนงี้แหระ^^
วันนี้ที่ชิ้นมาอัพได และที่เขียนลงไปทุกอย่างมันก็คงจะไม่สำเร็จ  ถ้าไม่มีหมู และก็ ไม่มีชิ้น

ไปแระงับจุ๊บๆ  รักผ่องมาก  คำนี้คำเดียวก็เกินพอ









E-Dok  เอ้ย!!   E-dit ตัวเบ้อเริ่มมมมมม

ไม่รุ้จะพิมไร  อัพผ่านเพลงๆนึงละกัน
ให้เทอน้ะ ที่รัก ^^







ฉันน่ารำคาญมากเลยใช่มั้ย?? ปากร้ายแล้วยังก้าวก่ายชีวิตเธอ
กี่ทีที่มาพบ มาเจอ ก็ทำให้เธอปวดหัวได้เรื่อยมา
ไม่สวยแล้วยังจะงอนใช่มั้ย ไม่ได้ดังใจก็บีบแต่น้ำตา
อ่อนแอได้ไม่เลือกเวลา สร้างปัญหาให้เธอได้ทุกที

ยอมรับว่าเรื่องจริง แต่ผู้หญิงก็เป็นอย่างนี้
ก็รู้ว่าทำตัวไม่ดี แต่ไม่รู้จะเปลี่ยนยังไง

ก็อยากให้รู้ ผู้หญิงทุกคนต้องเอาแต่ใจรู้มั้ย แค่อยากมีใครดูแลไม่ห่างกัน
และอยากให้รู้ผู้หญิงทุกคนอยากเป็นคนสำคัญ ของคนที่รักกันเท่านั้นเอง
คำนี้เธอคงเบื่อเลยใช่มั้ย อยู่ไหนทำไมไม่ยอมโทรเข้ามา
จับผิดเธอได้ทุกเวลา ไม่พูดไม่จาเหตุผลก็ไม่มี

ยอมรับว่าเรื่องจริง แต่ผู้หญิงก็เป็นอย่างนี้
ก็รู้ว่าทำตัวไม่ดี แต่ไม่รู้จะเปลี่ยนยังไง

หากไม่รักจะห่วงมั้ย จะหวงทำไมตอบฉันสิ
ที่ต้องระแวงอยู่ทุกนาที อย่าคิดว่ามันไม่เหนื่อยใจ
ผู้หญิงคนหนึ่งไม่มีเหตุผล แต่ก็ทำเพื่อใครสักคนด้วยใจ
ความรักอยู่เหนือคำว่าทำไม
ทั้งที่เป็นแค่เรื่องง่ายๆ
แต่ผู้ชายไม่เคยรู้เลย

ปากบอกไม่รัก ปากบอกไม่แคร์ แต่เจ็บทุกครั้งที่เธออยู่ข้างใคร
เธอเข้าใจมั้ยปากกับใจฉันไม่ตรงกัน แต่ละคำนั้นต้องกัดฟันพูดมันออกไป
แต่ในวันนี้ขอสักคำที่มันตรงกับหัวใจ ให้เธอรู้เอาไว้หัวใจฉันมีแต่เธอ
อยากให้ฟังเสียงฉันสักครั้งที่ดังมากจากหัวใจ...


เธอได้ยินบ้างมั้ยหัวใจตะโกนว่า
"รักเธอ"


ชิ้นได้ยินบ้างมั้ย หัวใจตะโกนว่า "รักโอ"

T^T คำที่พูดวันนี้มันเสียดแทงมากเลยรู้มั้ย ??

บ้านร้าง ~

ตอนนี้ของดอัพไดชั่วคราว ....


เพราะ บ้านกำลังจะร้างแล้ว .....

เพราะ ไอ่ลูกชิ้นมันละเลย ......

เพราะ มู๋กำลังเซง ......

เพราะ ขี้เกียจ มาก ก๊า ก ๆ.....

แต่เราก้ยังรักกันเหมือนเดิม ฮี่ๆๆๆ


ไปละ บะบุยย ~



แล้วพบกันใหม่ เมื่อ ... เราสองคน ขยัย ฮี้ ฮ้า  ~

รับผลสอบ ~*

ครั้งที่ 3 แล้ว .. กับชื่อเรื่องแบบนี้ ^^

ก็นะ เมื่อวานไปรับผลสอบมา แหะๆ
เซงอ่ะ - -
แบบเทอมที่ผ่านๆมา ไปรับผลสอบแล้วถึงจะเกรดไม่ดียังไง
มู๋ก็มีความสุขอ่ะ มากๆเลย ได้ไปเที่ยวกับชิ้นต่อด้วย ^^
แต่เมื่อวานเป็นอะไรที่ ... - - สุดจะพรรณาบรรยาย แง่ง
โคตรจะเซงอ่า เห้อ ออ
ยังไงก็สู้ๆนะชิ้น ^^ มู๋ไม่อยากให้ชิ้นเป็นแบบนี้อ่ะ T^T
เทอมหน้าเอาใหม่นะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่ ยังไมสายหรอก
ถ้าชิ้นยังคิดจะพยายามเรียนรู้ !
แต่ถ้าไม่พยายามมู๋ก็ไม่รู้ว่าจะทัมไงอ่า - -+
แล้วมู๋ก็จะขอโทษชิ้นด้วยนะ ที่มู่ไม่สามารถช่วยไรชิ้นได้เลยอ่า
สอนให้ก็สอนไม่ได้ T^T สอนไปก็ไม่รู้เรื่อง เฮ้อ ..
จะให้หาครูมาให้ชิ้น ก็ไม่รู้จะหาจากไหน
ชิ้นก็ขวนขวายด้วยนะ แง่มแง่ม
เอางี้ละกัน ถ้ามู่สอนชิ้นไม่ได้ มู๋จะช่วยชิ้นทัมงานแทน โอเค๊ ? ^^
มีไรก็บอกมาละกัน ทุกงานเลย ถ้าช่วยได้จะช่วย
แต่....... อย่ามาบอกตอนวันสุดท้ายที่ส่งนะโว้ย
-*- ให้ตายยังไงก็ไม่ทัน แง่ม
เอาล่ะ เทอมนี้ สู้ๆนะ ^^
แล้วชิ้นก็ไปหาคนมาสอนได้แล้ววววว น้ะ มู๋ขอร้อง
มู๋ไม่อยากให้ชิ้น แย่แบบนี้อ่ะ ขอร้องล่ะ
น้ะๆๆ อ่อ แล้วก็เรื่องกฏอ่า หึ่มๆๆๆ !! ต้องทัมให้ได้ดว้ย > < "
ไม่งั้น งอลๆ ! เชอะ ชิ ชะ
 
เมื่อคืนก็ได้คุยกันนิดเดียวเองอ่ะ
ชิ้นมัวแต่โดนบ่น หะหะ
แต่ไม่เหนจะบอกก่อนเลยว่ากินข้าวเสดแล้ว
อะไรงี้
เง้อๆ ช่างเหอะ ^^

เด๋วมู๋ไปละดีก่า ไม่มีรมจะอัพ หึ่ม
ไว้ชิ้นมาอีดิทเองละกัน ถ้าไม่อยากอีดิทก็ตามใจเหอะ
ไดมันจะกลายเป็นไดของมู๋อยู่แล้วนิ
  เหอๆ ๆ  ไปละ บ๊ายบาย



ปล. มู๋ยังอยู่ข้างชิ้นเสมอนะ ^_^

ยังไงๆก็สู้นะคั๊บ

ทั้งๆที่อยู่ข้างกัน แต่เหมือนอยู่แสนไกล
ทำไมช่วงนี้เราแปลกๆไป หรือใจฉันคิดไปเอง
รักโอนะ แฮ่   : )
รักมากๆด้วย อย่าทิ้งมู๋ไปละ แง่ม






ขอบคุณ Music ...
เพลง บ้านของหัวใจ
ศิลปิน Super Baker


อยากให้ใครคนนึงที่รักที่สุด ได้มีคืนและวันที่แสนพิเศษ
อย่างที่เธอเคยให้ทุกอย่างกับฉัน 
ได้โปรดจับมือฉัน ทุกสิ่งอยู่ในนั้น เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
วันเวลาทุกวินาที จะหยุดที่เธอคนนี้ ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

แต่จะมีอะไรที่ดีที่สุด เท่ากับวันเวลาทุกๆนาที
จะมีเธอเคียงข้างกันต่อจากนี้
สิ่งใดๆในโลกที่งดงามมากมายเพียงไหน
ไม่มีเธอก็หมดความหมาย
ทุกอย่างคือความรู้สึก สิ่งที่คิดและฝันมันแสนยิ่งใหญ่
อาจจะทำอะไรผิดพลาดไป ฉันก็ยังตัดสินใจ
และจะไม่เปลี่ยนไปจากคนนี้

อยากกอดเธอตอนเช้าและอยากให้เธอนั้น
เป็นคนเดียวที่ฉันได้เจอทุกๆเวลา
ความทรงจำว่าฉันลืมตา จะอยู่ที่เธอเท่านั้น
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ
หากว่าคุณมีคนที่รักที่สุด บอกกับเค้าทุกวันว่ารักที่สุด
บอกกับเค้าทุกเช้าที่ตื่นได้ไหม
อยากให้เค้าเป็นบ้านของหัวใจที่มีความหมาย
รักและคอยห่วงใยอยู่ตรงนี้และตลอดไป..






Luv U Muahhhhhhh ...!!
รักเทอสุดๆเรยนะ ที่รัก ^_^
อย่าทิ้งไปละ

~!!LoogChin_Moo!!~ ฟอร์เอฟเวอร์ เย่ๆ 555+




EdiT

งื้มมมมมมมมชิ้นมาแล้วนะหลังจากหายไปนาน 
แต่มาคอมเม้นอยุบ่อยๆ  ขอโทดหมูที่รักด้วยนะคับ
อย่าน้อยใจไปเรย  พักนี้เราเปลี่ยนไปหรอหรือโอ 
มันไม่มีทำไรที่ไม่ชอบอะ  มีไรก้อบอกนะ
โอจะอยู่กาบผ่องน๊า  งิงิเขินหวะ-*-55++แรดจิง
ขอโทดมะวานด้วยนะ  มันโครตจะหงุดหงิดมากๆเลยอะ
แม่งเกรดโครตเน่าอะ  ต่อไปนี้นะชิ้นสันยา

จะตั้งใจเรียนก่านี้จะขยันกว่านี้  ไม่อยากให้อะไรมนแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว
อะเราจะได้คุยกันได้นานๆ เหมือนตะก่อนขอโทดมู๋นะที่ทำให้ได้คุย
น้อยลงไม่มีเวลาคุยกันอะคุยมะได้เล่นคอมได้น้อยลง

ขอโทดจิงๆนะ  แต่ยังมีเรื่องนึงที่ยังเหมือนเดิม  โอสันยา

รักไม่เคยเปลี่ยนเท่าเดิมไม่น้อยไปกว่าเดิม อย่าคิดมากสิ
มันอาจจะ.....ยังไงดีละ  อยากให้เชื่ออะ ถ้ามันดูยังไงโอจะทำยังไง
แต่ความรู้สึกโอเหมือนเดิมจริงๆนะ 

สันยา

ไปแระดีก่าคุยกะหมูก่อนเด่วงอล5555+

รักหมูที่ฉุดเยย








สุดที่รัก ^+^

ชิ้นที่รัก ^^
วันนี้มู๋มาอัพแว้ว ว วแง้ว ๆ > < "
ตอนนี้ชิ้นกะลังไปกินมู๋ทะ เชอะชิชะ !!!~
แต่ก็ไปเห๊อะ ไปกับเพื่อนๆห้องเก่ากับชิ้นอ่า
แต่แบบวันนี้เศร้าสุดๆไปเลยอ่า ไม่คอยได้เจอกันเยย T^T
ไม่ใช่สิ ไม่ได้เจอกันเลยมากกว่า ..
ตั้งแต่เช้าและ เซงมั่ ก
ชิ้นต้องไปเรียน รด แล้วทำไงล่ะ
มู๋ ก็ต้องไปเรียนเองน่ะสิ T^T ชิชะ
นั่งรถไปคนเดียวอ่า เซงเลย ชิ้นก็รู้ว่ามู๋สายตาเป็นไง
ป้ายรถเมล์ตรงข้ามหน้าหมู่บ้านก็จอดไม่ทุกคันอิก
จอดเป็นบางคันอ่า แล้วมู๋ก็แบบสายตาสั้นจัด
ปกติชิ้นเป็นคนดูรถให้ แต่วันนี้มู๋ต้องดูเอง T_T
ก็เลยเซง ออกจากบ้าน ไปเจออาดุ่ย(พ่อเบล)
ก็เลยติดรถเค้าไปลงตรงป้ายรถเมล์ แม่เบลก็บอกจะให้หา
ที่เรียนพิเศษให้เบล เง้อน่าสงสารไอ่เบล 55+
อื้อ ก้เลยลงตรงป้ายรถเมล์ พอลงเสร็จปุ๊บ
รถเมล์มาปั๊บ โบกเลยคับทีนี้ เพราะเลขรถเมล์มันใหญ่ใช่ม้ะละ 104 อ่า
มันดูง่ายก่ารถตู้ไง มันเป็นตัวเลขอ่า แต่แบบเกือบไม่ทันแน่ะ 55+
คิดสภาพ คนที่ป้ายรถเมล์ งง ขนาดไหน
ลงจากรถเบนซ์ปุ๊บ ขึ้นรถเมล์ปั๊บ เหมือนเป็นผู้ถูกตัดออกจากกองมรดก เลย เอ้า ! 55+
พอขึ้นรถ 104 แอร์เสร็จ ก็มีความสุขมาก ฮี่ๆ ตอนนี้รู้และ 104 แอร์มันจะมาเป็นเวลา
ประมาณ หกโมงครึ่งกว่า งิงิ จะได้มารอทุกวันเลย
ชอบนั่งอ่า สบายดี มิน่าละ เจนถึงชอบนั่ง ชิชะ > <
อื้อ แล้วก็นั่งรถไปคนเดียว คนก็โล๊งโล่ง มู๋ก็เลยเอาไดอารี่มานั่งเขียน อิอิ
เพราะคุยกับชิ้นไม่ได้อ่า ก็เลยเอาตัวแทนของชิ้นมา
นั่นคือ ไดอารี่ที่รัก !! งิ้ว ๆ
แล้วมันก็แบบเขียนลำบากมาก ครั๊บ ขอบอก
เขียนทีก้ กระตึ๊ก กระตั๊ก สักพัก เลิกเขียน แม่งอ่านไม่เปนตัวอักษรเรย 555+
แต่ก็ดีอ่า มีไดอารี่นี้ เหมือนมีชิ้นอยู่ข้างๆ อ่า55+ เน่าว่ะกู = =
เออ แล้วสักพักก็ลงจากรถ แหะๆ โชคดีกระเป๋าบอก เดอะมอลค่า
ไม่งัน มู๋คงลงไม่ถูกอีกชัว แต่อย่างน้อยวันนี้ ก็ทัมให้มู๋ได้รู้ว่า
มุ๋ขึ้นรถเมลคนดียวเอง เป้นแล้วโว้ยยยย !!!!!!! ดีจัยกับกูหน่อย*0*
เสด ก้มาซื้อแซนวิช อร่ยอๆ ถูก ด้วย งุงิ
แล้วแบบ มาถึง 7.00 -*- ไม่มีใครมากันเล้ย เซ็งมาก
ไอ้วันที่มาคนเดียว ก็ดันมาเร็วอิก ไม่มีใครเลย
ก็เลยซื้อน้ำ ขึ้นไปนั่งรอข้างบนอุ๊ สักพักณัฐก็มา แล้วก็นัง่คุยกับณัฐแปปเดียว
จารอุ๊ก็สอน เง้ออ ก็ไปเรียน ๆ วันนี้ก็พอเข้าใจบ้าง แต่ยังงงๆ ไอ้ตรงแทนที่ ไรนั่นอ่ะ
เดี่ยวคืนนี้ค่อยไปอ่าน รอชิ้นด้วย ฮ่า ๆ
พอเสร็จก็ไปเรียนเดอะเบรนกัน วันนี้เลยมาเรียนรอบสิบโมงกับเพื่อนๆ เพราะว่าชิ้นไม่ได้มาเรียนด้วย
ไม่อยากเรียนคนเดียวอ่า แถมต้องรอคนเดียวอีกตั้งสามชั่วโมง
ก็เลยตัดสินใจไปเรียนกับเพื่อนๆ แล้วนังเนยก็เลยมานั่งเรียนด้วย
ทั้งๆที่มันไม่ได้สมัคร 5555+
คอร์สหน้า ตูเอามั่ง ก๊ากๆ  ๆ แล้ววันนี้ชิ้นเรียน รด เสร็จ ว่าจะมารับที่เดอะเบรน
ปรากฏกำลังจะเลิกเรียนเดอะเบรน แม่มู๋โทรมาบอกว่า
เดี๋ยวรอเดอะมอลน้ะ T_T เซงเลยยยย อ่า
ก็เลยโทรถาม ชิ้นอยู่ไห นแล้ว วว ชิ้นบอกกำลังจะถึง = =
ก็เลยบอกว่า วันนี้แม่มารับ ชิ้นก็เซงไปตามระเบียบคับ
ต้องลงรถแล้วก็นั่งรถย้อนกลับบ้านอิก เง้อออ มู๋ขอโทษอ่ะT_T
ก็ไม่รู้นิ ว่าแม่จะมารับอ่า แง้ว ๆขอโทษนะเคิ๊บบบบบ
ยังไงก็ขอบคุณน้ะ ที่ห่วงมู๋อ่า^_^
อุตส่านั่งรถมารับ เยยย หุหุ แอบซึ้งตั้งแต่ นครปฐมตามมาหาที่จัตุจักรแระ 5555555+
ฮามากกว่า ก๊ากๆ
ขอบคุณนะชิ้น ที่เป็นห่วงมู๋ หุหุ ลอยๆ ฮ่าๆๆ ดีจัย มีคนเป็นห่วงขนาดนี้
แต่ว่า ยังไงมู๋ก็ไม่ลืมหรอก เพราะ แม่ก็เป็นห่วงมู๋เหมือนกัน งุงิ ^_^
แม่มารับมู๋ที่เรียนพิเศษบ่อยๆเลยล่ะ ขอบคุณนะค้าบ ฮ่าๆ ๆ
ชิ้นกับแม่ นี่ทัมมู่ปลื้มทั้งคู่ 55+
ไปละ ดีก่า เดี๋ยวไปโทรหาชิ้น นังชิ้นไปกินมู๋กระทะ
ไม่รู้ว่าถึงยัง มือถือไม่มีตังอิก เง้อ แต่เมื่อกี้ก่อนออกจากบ้านโทรมาบอกและแหละ
งั้นเด๋วค่อยมาอีดีทละกันขอโทรหาชิ้นก่อน
ไปละ บ๊ายบาย รักชิ้นน๊า จร๊วบจร๊าบ

ปล.ไม่รู้ว่ามู๋รึชิ้นที่มาอีดิท อุๆ -3-

ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างนะชิ้น
มู๋รักชิ้นคนเดียวน้ะ มีคนเดียวด้วย
มู๋ไม่อยากเสียชิ้นไปนะ
นอกจากพ่อแม่แล้ว ไม่เคยมีใครดีกับมู๋ได้เท่าชิ้นแล้ว^^
แล้วก็ไม่มีใครตามใจมู๋ได้เท่าชิ้น 5+
ที่สำคัญไม่มีใครทนมู๋ได้เท่าชิ้นแล้วแหละ ก๊าก ๆ
รักมั่ก ๆเลยนะเท๊ออออ
ขอให้เราอยู่ด้วยกันไปนานๆนะ ^_^
รักจิงๆเลยนะเว้ยย คนนี้อะ ^3^
ขอบคุณที่ทัมให้มู๋รู้ว่า ไม่ว่ามู๋จะเลวหรือจะดียังไง
มู๋ก็ยังมีชิ้น ชิ้นไม่เคยทิ้งมู๋ในเวลาที่มู๋เจอกับเรื่องเลวร้ายเลยนะ
ไม่ว่ามู๋จะถูกหรือจะผิดชิ้นก็ยังอยู่ข้างมู๋เสมอ
ขอบคุณทุกๆเรื่อง และเหตุการณ์ ที่ทำให้รู้ว่า
"กูเกิดมาเพื่อสิ่งนี่" 55555555+



บางเวลาที่ฉันขาด    เธอจะเติมให้กัน
บางเวลาที่หนาวสั่น  เธอจะเป็นอุ่นไอ
บางเวลาที่แพ้มา        ก็ยังมีเธอเข้าใจ
บางเวลาเลวร้าย          ฉันยังมีเธอ
บางเวลาฉันทำผิด      เธอยังยอมอภัย
บางเวลาฉันร้องไห้      เธอยังให้ไหล่อิง
ไม่ใช่คนที่โชคดี  ที่เกิดมามีทุกสิ่ง
แต่ฉันโชคดีจริงๆ ที่มีเธอ


ตั้งแต่วันนั้น จนวันนี้ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
เธอยังเหมือนเคย ยังแสนดี อยากบอกว่าซึ้งใจ...(มั่กๆ) > <
ต่อจากวันนี้ คนๆนี้จะทุ่มเททั้งใจ
ตอบแทนรักที่ยิ่งใหญ่
ตอบแทนในความหวังดี
ตอบแทนเวลาที่ให้ฉัน
ด้วยทุกเวลาของฉัน... ฉันให้เธอ ^_^









ขอบคุณ Music .. 

เพลง  :   ทุกเวลา

ศิลปิน  อั๊ส ชนัญญา ตั้งบุญจิตร


มาอีดิท นิดนึงน้ะ ^^

ชิ้น มู๋จะไม่เครียดแระน้ะ เรื่องเพื่อน
มู๋คิดว่า ถ้าเค้าสองคนอยู่ด้วยกันแล้วดีกว่ามู๋
มู๋ก็โอเค  .. ส่วนเรื่องที่เค้าเคยสัญญาไว้กับมู๋
ช่างมันเหอะ มันคงหายไปพร้อมๆกับคำว่า เพื่อน แล้วละ
แล้วอีกอย่าง มู๋ก็ไม่อยากไปแทรกกลาง
เป็นส่วนเกินของพลอยกับเม่นด้วย
มู๋คงนิสัยไม่ดีอ่ะ เค้าเรยไม่ชอบมู๋มั้ง ฮ่าๆ
เพราะงั้น ก็มีชิ้นคนเดียวพอ ^^
อื้อ แล้วก็อีกอย่างนะชิ้น  ยังไงมู๋ก็มีชิ้นนิ ^^"
ชิ้นอย่าทิ้งมู๋ไปอีกละกัน T^T
รักชิ้นมั่กๆเลยนะคั๊บ แง่มแง่ม

Profile

++!!:.LoogChin_Moo's World.:!!++ >>

Recent Readers

You!
Join storythai!

Nutt-naliN
นายกร เว็บมาสเตอร์


Post Comment






พิมพ์ตัวอักษรตามที่เห็น





♪แชทรูม

Firefox 2
แก้ปัญหาเม้นไอคอนไม่ติด ด้วย Firefox


loogchin_moo